Dec 18, 2009

സമയം



വാച്ചില്‍
സൂചിയുടെ ചലനം.

അവളുടെ കൈ
എന്റെ നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്ത്‌
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു,
നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ താളം.

കൈ വലിച്ച്‌
അവള്‍ ചെവിയോര്‍ത്തു,

അല്ല,
മരണത്തിന്റെ കാലൊച്ച!

.

14 comments:

  1. @ ഉമേഷ്‌ പിലിക്കൊട്,

    നന്ദി.

    ReplyDelete
  2. മരണത്തിന്റെ താളം....
    nice

    ReplyDelete
  3. sathyathindey manamulla kavitha.

    ReplyDelete
  4. നന്ദന,SAJAN SADASIVAN,asmo...

    നന്ദി,
    ഇവിടെ വന്നതിനും അഭിപ്രായം എഴുതിയതിനും ...

    ReplyDelete
  5. മുക്താര്‍, കവിത ചെറുത്‌, സുന്ദരം.

    ReplyDelete
  6. സുന്ദരം.
    സമയതാളവും ഹൃദയതാളവും മരണതാളവും ഒരേ താളത്തില്‍ .

    ReplyDelete
  7. Thallasseri,
    പഥികന്‍,

    ഒത്തിരി നന്ദി,
    ഇവിടെ വന്നതിനും അഭിപ്രായം എഴുതിയതിനും ...

    ReplyDelete
  8. എല്ലാം നമ്മളുടെ വീക്ഷണത്തിന്റെ വ്യത്യാസം..അല്ലേ..

    ReplyDelete
  9. ഘടികാരത്തിന്‍റെ ഓരോ മിടിപ്പും,കൊഴിഞ്ഞു പോകുന്ന ഓരോ നിമിഷവും..നമ്മെ മരണത്തിലേയ്ക്കടുപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.അല്ലേ...?

    ReplyDelete
  10. പ്രവീണ്‍ വട്ടപ്പറമ്പത്ത് ,
    Deepa Bijo Alexander,

    നന്ദി...
    ഒത്തിരി...
    ഇവിടെ വന്നതിനും നല്ല വാക്കുകള്‍ പറഞ്ഞതിനും...

    ഓരോ പുതുവര്‍ഷവും എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു. ആയുസ്സില്‍ നിന്നും ഒരു വര്‍ഷമല്ലെ കൊഴിഞ്ഞു പൊവുന്നത്. മരണത്തോട് ഒരു വര്‍ഷം അടുക്കുന്നു... മരണത്തെ ഇത്ര പേടിക്കാനുണ്ടൊ എന്ന് ചിലര്‍ ചോദിച്ചേക്കാം... പക്ഷെ, എനിക്ക് പേടിയാണ്.

    ഓരോ പുതുവല്‍സരാശംസകളും എന്നോട് ചോദിക്കുന്നത്...,
    എടോ ഇങ്ങനെ നടന്നാല്‍ മതിയോ.. മൂക്കില്‍ പഞ്ഞി വെച്ച് കിടക്കണ്ടെ എന്നാണ്.
    പള്ളിക്കാട്ടിലെ ആറടി മണ്ണിലേക്ക്... ഖബറ്!
    ഒറ്റക്ക്...

    പോവുമ്പോള്‍ കൂടെ കൊണ്ടു പോവാന്‍ വല്ലതും കരുതി വച്ചിട്ടുണ്ടോ...?
    കഴിഞ്ഞ ഒരു വര്‍ഷം നീ എന്ത് ചെയ്യുകയായിരുന്നു...?!

    അതു കൊണ്ട് തന്നെ ഞാനാര്‍ക്കും പുതുവര്‍ഷം ആശംസിക്കാറില്ല...

    ReplyDelete
  11. അല്ല..പ്രണയത്തിന്റെ മണിയൊച്ച...

    ReplyDelete
  12. രണ്ട് കാഴ്ചകള്‍ :)

    ReplyDelete